Η μοναξιά και το αίσθημα της εγκατάλειψης δεν είναι ανθρώπινη αποκλειστικότητα..

Η μοναξιά δεν είναι ποτέ μόνη! Την συντροφεύουν ψυχές και συναισθήματα.. θλίψη, πικρία,  απόγνωση,  ψυχική κούραση, αδικία.. παραίτηση! 

Μπορώ να διακρίνω τα παραπάνω αμέσως στα μάτια ενός ανθρώπου και ενίοτε στα μάτια των ανήμπορων τετράποδων. Υπάρχει άραγε κάποιος που μπορεί να πεί οτι δεν βλέπει όσα εγώ σε αυτήν τη φωτογραφία;

Ο πόνος βρίσκει καταφύγιο στα σιωπηλά βλέμματα που δεν έμαθαν ποτέ να ζητούν, παρα μόνο να περιμένουν.

Διαβάστε περισσότερα »

ΤΑ ΙΔΙΑ ΠΑΝΤΕΛΗ ΜΟΥ..

Μετά από σχεδόν τρία χρόνια αγώνα απέναντι στη χρεοκοπία της χώρας, ο ελληνικός λαός καλείται ξανά στις κάλπες. Πρόκειται για τον ίδιο λαό που πλήρωσε βαρύ τίμημα για το αποτυχημένο και μη βιώσιμο οικονομικό μοντέλο, το οποίο διαμορφώθηκε με γνώμονα τις απαιτήσεις της διευρυμένης Ευρωπαϊκής Ένωσης και της παγκόσμιας αγοράς. Έναν λαό που, επί τρία ολόκληρα χρόνια, υπέμεινε σκληρές θυσίες, ώστε να αποτραπεί η ολοκληρωτική κατάρρευση μιας χώρας χωρίς ισχυρή βιομηχανική βάση.

 Ελάτε ρε παιδιά ας το πάρουμε απ την αρχή το θέμα. Οι εκλογές αποτελούν το δημοκρατικότερο μέσο αντιπροσώπευσης και σύστασης των (δυο) αντιπροσωπευτικών σωμάτων για κάθε (συγκεκριμένη) βαθμίδα κοινωνικής ομάδας.... Το ελληνικό εκλογικό σύστημα ειναι το σύστημα με το οποίο κατανέμονται οι βουλευτικές έδρες στα (δυο) μεγάλα κόμματα, στους συνασπισμούς κομμάτων που συστάθηκαν (απο αυτά) και στους (δήθεν μεμονωμένους) υποψηφίους που επιλέχθηκαν (προσεκτικά απο επικεφαλής των κομμάτων) σύμφωνα πάντα με τις ψηφους που ελαβαν μέσα στο (βαθιά ποτισμένο απο πελατειακή λογική) σύστημα.

Κομματικοί μηχανισμοί στρατολογούν μικροαστούς και τους σπρώχνουν σε μια άθλια, σιωπηλή συναίνεση, τάζοντάς τους το γνώριμο παραμύθι της κοινωνικής ανόδου και της αξιοπρεπούς ζωής. Τους μαθαίνουν να σκύβουν το κεφάλι, να σωπαίνουν και να ανέχονται όσα βρώμικα εκτυλίσσονται μπροστά τους, για λίγα ψίχουλα πολιτικής εύνοιας. Έτσι συντηρείται το ξεφτιλισμένο παιχνίδι της εξαγοράς, των ρουσφετιών και των πελατειακών εξαρτήσεων. Έτσι χειραγωγείται ένας ολόκληρος λαός από ένα φτηνό, ύπουλο, σάπιο μέχρι το μεδούλι σύστημα, που αναπαράγει την παρακμή και βαφτίζει τη διαφθορά πολιτική κανονικότητα. Καμία έκπληξη, λοιπόν, δεν προκαλεί η παρουσία τόσων πολλών, κατάφωρα ακατάλληλων, υποψηφίων στα ψηφοδέλτια των επερχόμενων εκλογών. Μέσα σε αυτό το σκηνικό εξαπάτησης και εκβιασμού, ο αγχωμένος και αγανακτισμένος λαός δεν έχει καν την πολυτέλεια του διλήμματος.

Καλούμαι λοιπόν εγώ με απλά ελληνικά να ψηφίσω ειτε ανθρώπους επιεικώς ανίδεους που θεωρούν την οικονομία ως κάποιο είδος φαγητού- τρώγεται;;; - αν τρώγεται λεει.. είτε τους γνωστούς επιτήδειους, εκείνους που λεηλάτησαν τη χώρα και άφησαν να τη λεηλατήσουν. Καλούμαι να νομιμοποιήσω την υποθήκευση του δικού μου μέλλοντος και πιθανότατα, και των παιδιών μου, από πρόσωπα κρυμμένα και θωρακισμένα πίσω από τη βουλευτική ασυλία. Να προσφέρω, δηλαδή, τη συγκατάθεσή μου στη δημιουργία μιας ακόμη ψευδαίσθησης  από μνημονιακές κυβερνήσεις που, με περισσή πονηριά, πετούν το μπαλάκι στον ανεκτικό λαό, ώστε να επιλέξει “δημοκρατικά” ποιον προτιμά για αρχικλέφτη και αρχηγό των συμμοριών που ρήμαξαν την Ελλάδα.
 
Δεν θέλω, υιοθετώντας τη νοοτροπία του φραπέ και του καναπέ να κατηγορήσω όσους συμμετείχαν σε αυτόν. Άλλωστε, βίωσα καλά στο πετσί μου τι σημαίνει να αρνείσαι να συρθείς σε κομματικά γραφεία ζητώντας δουλειά, καταδικάζοντας ουσιαστικά τον εαυτό σου σε οικονομική απομόνωση. Τώρα, λοιπόν, που γύρω μας καταρρέουν τόσα πολλά, τώρα που ο Έλληνας, μεταξύ άλλων, βλέπει και τη δική του νοοτροπία να παρασύρεται από τον χείμαρρο της οικονομικής κρίσης, θα ήταν η στιγμή της αφύπνισης από τον λήθαργο της ανοχής και της αδιαφορίας. Η ψήφος είναι πιο δυνατή από τη σφαίρα. Με τη σφαίρα μπορείς να σκοτώσεις τον εχθρό σου. Με την ψήφο μπορείς να σκοτώσεις το μέλλον των παιδιών σου.

Διαβάστε περισσότερα »